سلام امروز اومدیم که بگیم هدف ما از ساختن این بلاگ چی بوده و یه سری گله گذاری هایی بکنیم :ما نه دخترانی هستیم که از طرف خانواده هامون ترد شدیم و نه دخترانی هستیم که در حسرت دوست شدن با یک پسر به سر می بریم که بخوایم واسه این موضوعات احمقانه وبلاگ درست کنیم قصد و هدف ما از ساختن وبلاگ این بود که هم سرگرم باشیم و هم از نظرات شما استفاده کنیم و مهم تر از همه این که ما ۶ نفر بعدازگذراندن دوره ی دبیرستان ممکنه که از هم جدا بشیم می خواستیم اینجوری یه دفتر خاطرات داشته باشیم که هم خودمون ازش استفاده کنیم هم دیگران از خاطرات شیرین ما با خبر بشن و از خوندنشون لذت ببرن و اگه آدرس بلاگ رو به بقیه دادیم می خواستیم به ما نظر بدن ما هارو راهنمایی کنن ولی متاسفانه محیط این بلاگ شده جای دعوا و تهین به قشر دختران و پسرانی که به بلاگ ما سر می زنند اونایی که می اومدن یا خوششون میومده یا نه از ما انتقاد می کردن ما هم به خاطر توجهی که به ما داشتین تقاضاهای شما هارو رد نکردیم حالا از شما خواهشی که داریم اینه که اگه می خواین نظر بدین فقط در مورد نوشته های ما بدین نه در باره ی چیزهایی که اصلا به ما مربوط نمی شه
این بلاگ که تا چندی پیش دلخواه ما بود به محیط دعوا تبدیل شد حالا خواهش می کنیم از شما که هیچ اجباری واسه ورود به بلاگ ما نیست شما خوانندگان به جای این که واسه ما نظر بدین تو نظراتون به جون هم افتادین . اگه با کسی مشکل دارین یا از کسی خوشتون نمیاد نیاین تو این بلاگ هرچی از اون شخص می دونین بنویسین و آبروشو ببرین ما اصلا دوست نداریم وبلاگمون جایی باشه واسه ریختن آبروی دیگرا ن .ما وظیفه داریم پیام های شما رو بخونیم و از شما هم تقاضا می کنیم خواهش های ما رو رد نکنین .
و لازم می دونیم از اون آقا یا خانم عزیزی که خیلی لطف کردن وبلاگ مارو ۲ روز داغون کردن تشکر کنیم و بگیم بهشون اگه دختر هستن که نیستن این رسم دوستی نبود و اگه پسره بگیم این رسم مردونگی نبود.
و از اون آقای عزیز که همه ی ما اونو مثل برادرای خودمون دوست داریم بگیم خیلی آقایی و بگیم آقای بی خیال خسته نباشی که وبلاگ مارو مثل روز اولش کردی.
به امید موفقیت همه ی شما در تمامی مرا حل زندگی
دوستان شما:کیمیاگران...